Wat een lieflijk beeld. We zien een zooitje waterlelies (?) in de vijver drijven. Verder wat riet rechts en aan de overkant ranonkels (?). Zo vredig. Zo mooi. Tegelijkertijd weet je, dat er duizenden beestjes tussen de planten over de grond, maar ook in de grond, zich een weg banen. Enerzijds op zoek naar elkaar, of juist op de vlucht. Want het is een moordend gezelschap daar. Doodt of wordt gedood. Nooit bij nagedacht? It is cruel world. In de wereld der mensen gaat het er iets beschaafder aan toe, maar niet zoveel heel meer. Zit U gezellig naar dit blog te kijken, moet ik uw dag weer vergallen met dit soort overpeinzingen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten